Wanderlust And How Social Media Killed The English Language

Have you ever wonder how social media has affected every person's life? I do. From posts to photos, likes to comments, etcetera, etcetera. People have been very vulgar, very open to public when it comes to their private lives. I, too, have been a victim of social media. (Duh? I'm writing this blog, remember?) Well, what exactly am I writing about, anyway?

Summer has just ended and everybody posts different summer escapades and trips. You've been to various places all of your life. Then all of a sudden, you're a WANDERLUST.

Why do people call themselves wanderlust? How exactly can we consider ourselves a wanderlust? I've asked myself too.

According to google, wanderlust is a noun meaning a strong desire to travel. But why do people use it as an adjective to describe themselves? Or is it just my mediciore grammar-concious-self? Honestly, don't describe yourself as a wanderlust.

I have been wanting to travel all my life. If only I have enough money, and if my parents would allow me. (I know... I'm a 20 year old working, young adult who can financially support myself) But really, all my life, that's what I would like to do, way before the travel blogs had hit the mainstream, or at least before I found out about them. Since I was a broke kid whose parents doesn't allow her to go outside beyond 7pm, I would just satisfy myself from long walks in nearby places like those hidden, grassy hills at the back of you neighborhood or someone else's neighborhood, those long walks in the province where dogs will be chasing you as you sprint your ass out of the place. Those were the "travel" that I've had. I never experienced out of town trips with my family, friends, dogs, strangers. I wasn't even allowed to join educational tours when it's not compulsory. I know, my life's is so boring. But, I've somehow managed to escape sometimes and do trips on my own. I've never experienced beach with friends during highschool, or even college.

I had my first beach trip when I turned 20 with my colleagues.then followed by 2 more. I never got a chance to ask my mom to join an out of town trip with my best friends. It was, really, just recently. Sometimes I would even feel envious of my facebook friends when I see their photos at the beach, somewhere far from the city. But, I never pity myself because I know, someday, when I get a little bit older, I would explore the world.

Just a few days back, I came across this instagram of a facebook friend of mine. I noticed on her bio that she has proclaimed herself as a wanderlust. It stuck on my mind, not because she used it the wrong way (like saying "I'm a pretty" is correct), but also, all of her trips are funded by his parents. I admit, I envy him. Not because his parents are rich, but they also allow their kids to explore the world! Who doesn't want that? I definitely do. But! But! Is he really a traveller? Or just a rich kid who can have whatever he wants? Is he really a wanderer? Or just someone who wants to go shopping to different places? And takes photos of beautiful tourist spots. Filtering every photo so it becomes instagrammable.

I'm not chewing-nails while making myself bitter by how these people can do whatever they want. I really am annoyed how people consider themselves this and that when they clearly aren't that type of person. If you're a geek and you came across a person who can only play a game or two then consider themselves geek, how the hell does it feel? If I am one, I would blow that person's face. Or if you're a make-up artist and you saw on facebook a girl who can only apply a generous amount of foundation and can create a crappy winged eyeliner and calls herself a MUA (make up artist), it feels...(as the usual 20 somethings would call) I can't even.

It's not only how people label themselves, but how would other people would think that label really means. I will not be surprised if the now-teenagers would consider bunch of photos from the beach on their skimpy bikinis being wanderlust. I wonder how would it feel when I slapped a Webster dictionary to their faces.

Oh well, as my old saying goes: OPEN YOUR MIND NOT YOUR LEGS.



Just a quick post.

Naisip mo na ba minsan sa buhay ng isang taong nagyoyosi kung anong pinakamahirap na kalaban? Yung magkaron ng lighter na tatagal mg buwan.

Pero hindi sya ganun kahirap. Wag mo lang ipahiram at, voila! Tatagal amg lighter mo Ng ilang buwan. Pag medyo mayaman ka, pwede mo refill-an ng gas o kung ano man tawag dun sa punyetang yun.

Kanina sa trabaho, habang nagsisindi ng yosi si Luis, bigla nyang nabanggit yung tungkol sa dati nyang lighter na tumagal ng ilang buwan. At dahil medyp bitter ako sa mga dati kong karelasyon, "BUTI PA YUNG LIGHTER TUMATAGAL, YUNG MGA RELASYON HINDI." Minsan mas matagal pa yung buhay ng lighter kesa sa relasyon ng dalawang tao.

Naalala ko dati, nasabi ng ex ko na ang Pagibig ay parang yosi. Dahil sa usapan kanina,napatunayan kong mali yun. Ang Pagibi. Ay hindi parang yosi, kundi parang lighter. Tatagal yan ng buwan kung magaling ka magingat, o "KEEPER" kumbaga. Pero walang lighter na tatagal sayo kung pabaya ka at mawawala mo lang to o aagawin ng tropa mo. Ang yosi, pag naubos, ubos na. Hindi mo na hihithitin yung filter kasi mamatay ka lang. Kung papalitan mo naman pag naubos, hindi ba parang jerk? Pag ubos na ang init, hanap bago. Sindi ng panibago. Siguro nga. May chance! Iykwim --,

Kung magaling kang ipagtanggol ang lighter mo, ipilitin mo tong agawin pabalik sayo pag dinekwat mg yosi buddy mo or ng estranghero sa smoking area. Ipiilit mong saiyo yung lighter at makikipagaway ka para lang mabawi to kung naisip mong importante to sayo. Dadating pa sa point na ipagdudikdukan mo sa umagaw ng lighter mo na sayo yan at may palatandaan ka pa. Alam mo kung nasan yung gasgas sa gilid. Alam mong sayo talaga yun.

Pag nawala mo yung lighter mo,minsan mamomroblema ka pa ng very light kasi ayaw mong bumili agad ng bago. Minsan hopia ka pa na mahahanap mo ulit yung luma mong lighter. Pero kadalasan, parang wala lang sayo at bibili ka nv bago.

Kung nahanap mo na yung lighter na pinakagusto mo o yung lighter na napamahal ka na, gagawa ka ng paraan para di mo na sya papalitan. Bibili ka ng pang refill na gas o kung ano man yun para lang masiguro mong hindi sya mawawalan ng apoy at patuloy nyong patayin sa sarap ang sarili mo.

Hindi mo ba naisip na ganto din ang mga relasyon? Hindi ko din alam. Ganto talaga siguro pag single. Kayaikaw, kaibigan, wag na wag mong iwawalaang lighter mo. Baka dumating ang araw na May yosi ka nga, wala ka naman pansindi.



Chapters: Confession of an Overly Attached Reader

As I flip through the pages of my dead tree, I feel my soul slowly sinking. As if the pages swallow every inch of me. That muzzy feeling you get when you get too attached with something, like you don't to let go.

If someone would be asking me now if I have ever fallen in love, I would say yes. My love for books, especially now, is unparalleled. I know people think I'm crazy when I say I'm in love with the characters from my books. But, yes, I am indeed in love.

I have no idea what true love is. I don't even know if I can explain it in words. But that feeling as if you want to breakdown whenever you part, whenever I try to close the pages. I feel empty, lightheaded, out of this world.

As I read the last words of "Divergent", I feel like the world stopped on my feet. Or was it me who stopped in this speeding world? In two days, I felt so heavy whenever I have to do something else aside from reading. I was on my job interview when I was reading the book. The waiting time was like forever, so whenever I have the chance to read, I would. Fifty pages every time I have to go back to the waiting area. I can't wait for the next chapter to come. I didn't try to skim a single page. I wanted it to last, at the same time, I also want to know what will happen next. Every flip, every turn, it breaks my heart, knowing that soon, the book would end. Three parts, and I only have one. It's like reading the prologue and never read the whole story.

Every time I open the pages is like letting a sinkhole swallow me. Beyond every word, I fall farther. Getting lost in a book has been my favorite pastime lately. I let my soul wander in the world only readers know. Whenever I have to go back to the real world, it feels like I left a big part of me in their world.

Am I crazy for feeling like this? Maybe I am, but every emotion I spend on each page of my dead tree is all worth it.

xx B

I haven't moved on yet. Really.



It was our own.
I am yours and you are mine.
Together we explore the depths
of each other’s soul.
Darling, we’ll explore the world.
Against the odds we fight
This love should never die.
Honey, hold my hand.
Under my wings, we’ll fly
Exploring the night sky.
Let the darkness blind us
And let our hearts guide us.
No matter how strange,
it doesn’t matter how the world fights us.
Hold me, darling,
Never let me go.
We’ll walk together.
To the ruins, there we’ll go.
Throw your shoes
and let it take our fears.
Together, my love,
We’ll walk through it.
The cruelty of the world
is non sense
to the strength of this love.
Take me,
walk with me
Through the never ending
horizon of surprises.
Let the world scare us
for this love knows no fear.


Urban Faggots.

Sa dinami dami ng mga taong nakakasalamuha ko araw araw, hindi pwedeng mawalan kahit sa isang araw lang, ng mga taong sisira at bubwisit sa magandang araw ko. Sila ang mga tinatawag kong "Urban Faggots". Baket? Kase para silang mga taga bundok na walang manners na binagsak sa cuidad. Ano ba problema ko sa kanila? MADAMI!

Sa isang tindahan sa may Pureza, araw araw akong tumitigil dahil sa murang bilihin nila *compared to other stores, oo mas mura sa kanila*. Pero does that mean na pwede na silang maginarte sa mga customers nila? HINDE! Sa araw araw na ginawa ng Diyos na bumibili ako sa tindahan nila, araw araw din akong sinusungitan dalawang babaeng tindera dun. Kada bibili ako, ang bagal bagal na nga nilang kumilos, hindi pa marunong gumalang sa mga customer nila. Kahit wag na ko, kahit yung matatanda na lang ang igalang nila. May isang araw, may lola na nagbebenta ng yosi, dun sya bumibili kase mura pa din sa kanila ang yosi. Edi bumibili si lola ng tig-dadalawang kaha per yosi. Syempre madami na syang nabili. Si tinderang matangkad, basta na lang inabot kay lola yung madaming yosi, minsan nilalagay lang sa may bigas na tinitinda nila. Pano hahawakan ni lola yung mga binili nya? Edi si lola, nanghingi ng plastic sa tindera. Kunyare bingi si ate. Nung pangatlong tawag nung lola, saka lang nya pinansin kase nagtaas na ng boses yung matanda at nakuha na nya yung attention ng boss nila. Tama ba yun?!

Common sense, syempre hindi. Pfft -_______-

Last year, lumipat kame ng bahay pero dito din sa subdivision na kinalakihan ko. Bahay to ng tita ko na nadeads na matagal na. Edi dito kame lumipat. Tapos may katapat yung bahay namin *syempre* na may manukan. Nagtataka lang talaga ako kung baket may manukan sa subdivision? Sa pagkakaalam ko bawal ang manukan sa subdivision e. Wala naman sanang problema, kaso nga lang ang iingay ng mga manok nila. Wala ng piniling oras ang pagtilaok. Tapos may malaki silang aso na kada tilaok na sabay sabay ng mga manok, tumatahol din sya ng sobrang lakas at tagal. Edi sobrang ingay na ng buong street namin. Tapos kada-hapon pa, nagsasabong sila ng anak niya. Tapos kada-hapon maririnig mo yung boses nyang parang itik na ang lakas lakas. Parang taga bundok na first time sa city? Tama ba yun?!

Hindi lang sya ang problema ko bago naming bahay. May bahay sa kabilang block na kada umaga, nagpapatugtog ng malakas. Taga kabilang block sila pero hanggang sa kwarto ko nagba-vibrate pa din. Buti sana kung music ang pinapatugtog nila, e kaso hindi. Nung may trabaho pa ko, palaging umaga na uwi ko. Syempre kelangan kong matulog, at madalas hanggang tanghali tulog ako. Sunday nun, alas syete ng umaga. Mga karaniwang tao, gising na ng ganung oras. Pero hindi kaming mga nocturnal. Alam mo yung feeling na pagod na pagod utak at katawan mo sa trabaho, tapos magigising ka ng sobrang aga sa kanta ni Justin Bieber. Tapos nung minsang sinita ko yung nakatira dun, siya pa nagalit! Tama ba yun?! Kung ikaw ba napuyat dahil sa kanta ni Bieber, magagawa mo pang ngumiti?! Kung kame buryong buryo na, ano pa yung bahay sa tapat nila na puno ng boarders na nagtatrabaho? Edi mas lalo na sila.

Hindi lang sa Pureza at samin maraming urban faggots. Mas madaming ganyan sa LRT. Naisip kong gawin tong post na to nung araw na nabwisit ako sa mga kasabay ko sa train. Sa Santolan station pa lang, madami ng tao. Madaming middle aged women na nakatayo at halos lahat ng lalake nakaupo. Well, sa side na nakaharap ako, puro lalake ang nakaupo. Walang may balak tumayo. Si kuyang Bedista, nagkunyari pang tulog. Pero every now and then nagtetext. Pero wala syang balak tumayo. Pag dating ng Cubao station, may isang lalaking tumayo para lumabas. Akala ko makakaupo na yung mga babae sa tabi ko. Pero si kuyang taga FEU, siniksik lahat ng tao para sya ang umupo. Nainis pa sya nung may sumubok na agawin yung pwestong uupuan nya. Tama ba yun?!

Tapos pag nauubos na yung laman ng stored value card ko, syempre bibili ko ng bago. Diba masaya pag may pinurchase kang kahit ano, yung magaabot sayo ng sukli at card mo e nakangiti. E kaso sa LRT hindi. Ihahagis lang nila sa butas yung card mo pati sukli mo. Tama ba yun?! Ang sarap magreklamo minsan kaso wala na kong time kase lage akong late pumasok. Matyempuhan ko lang talaga na badtrip ako tapos hinagisan nila ko. Nakuuu! Masisira lang ang umaga mo sa lahat ng tao sa paligid mo.

Pwede naman nilang ayusin mga trabaho at ugali nila pero mas pinili nilang maging Urban Faggot at salot sa lipunan. Tapos pag may isang nagreklamo, ikakalat nyo yung video. Naiisip nyo ba kung baket nila ginagawa yun?


Amalayer? She's not a layer. Kwentong Lady Guard sa Santolan station.

Dahil mejo late ako sa balitang amalayer na lecheng amalayer na yan, ngayon ko lang sya isusulat.

Sa tingin ko kase e masyadong biased ang kwentong Amalayer na yan e. Apat na taon na kong halos araw araw sumasakay sa Santolan station kaya alam ko yan. May mga pagkakataon talaga na mabubwisit ka sa mga guard sa LRT2. Ilang beses ko ng nararanasan yang pambabastos ng mga guard na yan. Hindi ko naman nilalahat, pero syempre tao yan, may attitude problems din kagaya ko. Hindi naman kase nasimulan saka natapos yung video ni Amalayer na naging viral e. So biased talaga sya. Ang naabutan lang naman e yung part na naghi-hysterical na si ate e. Malay ba natin kung ano talaga naging problema nila. Kase hindi naman magrereklamo yan, kung walang mali na ginawa si Ateng Guard. Pero mali pa din na sigaw sigawan nya yung guard, so walang tama sa kanila. As a paying passenger of the train, na tama naman ang binabayad, e may karapatang magreklamo si Amalayer but she chose the wrong way of complaining. Maghysterical ka ba naman sa station diba? Mali. Pero, mali din si Ateng Guard. Alam ko mali sya. Ano magbabaliw baliwan na lang si Amalayer sa Santolan dahil trip nya? Halatang galit na galit yung nostrils ni ate kaya alam kong mali si Ateng Guard.

E ano naman ang punto ko? Kung sino man yung nagvideo, sana tinapos nya yung scene. At sana, hindi sobrang judgemental ng description nya sa video nya. Ang dating kase is sobrang one sided ng story. Ni walang nagtanong kung bat nagalit si Amalayer. Basta na lang. Unfair.

Nung monday, muntik na din akong magwala. Buti na lang late na ko sa school kaya iba ginawa ko. Kase, umaga, may PMS ako, at ang init init. Pag pasok ko ng Santolan station, ang grumpy ng ichura ko. Well, everyday naman e. Tapos edi ayun, nung ii-inspect na nung guard yung bag ko, pinabuksan nya yung isa pang bulsa. Kalmado lang. E dahil mainit ang ulo ko kase meron ako, padabog akong nagbukas ng bag. Ganun naman talaga ko, so wala na dapat pakealam yung guard. Sabihan ba naman ako ng "Kelangan magdabog?" E ate, kelangan makealam? Kala nya siguro di ko sya narinig kase naririnig na nya yung tunog galing sa headset ko. Pero kahit na. Narinig ko sya e. Ewan ko lang kung bingi sya at di nya narinig yung sinabe kong "Wala kang pakealam, leche!" E basta ayun. Wala kong pake kung narinig man nya o hindi. Sabay biglang hatak sa bag ko para tamaan sya sa kung san man tatama yung backpak ko. Wala akong pakealam kase mainit yung ulo.


Kung ikaw guard, dapat sayo magsisimula ang masayang mood ng mga pasahero ng LRT. Ikaw ang una naming makikita pagpasok namin ng station e. So dapat may good morning man lang. E kaso wala. Minsan lang meron. Ano? Moody ka din? Mali. Dapat kahit anong init ng ulo ng mga guard, work is work. Be professional! Wag kang mambastos ng mga pasahero. Kung may angal ka, ayusin mo pagsasabe. Hindi yung mataas ka pa sa kausap mo. Kung mga call center agents nga hindi minumura yung mga costumer nilang minumura sila e. Ikaw pa kaya? E magkaharap kayo ng mga tao? Kasama sa work ethics yan. Ano? Di kasama sa training nyo? O tulog ka nung sinasabe yan? Dapat kayo yung mas unang ngumingiti kesa sa mga pasahero. Ano? Kame magpapangiti sainyo?

Hindi yan yung first time na nabastos ako ng guard sa LRT. Yan lang yung latest. Baka nga pareho pa kame ni Amalayer ng guard na nakaharap e. Wala kong kinakampihan sa kanila. Kase pareho silang mali. Mali din ako sa pagtama ng backpack sa guard. Pero kahit na. Hindi naman magwawala mga pasahero nyo kung wala kayong ginagawa e. Kaya sa susunod, bago kayo magreklamo, ayusin nyo muna mga trabaho nyo. Pinapasweldo kayo, nakakakaen pamilya nyo tapos hindi tama ginagawa nyo? Ano? Gaguhan? Tigilan nyo nga ko! Sa susunod lalagyan ko ng bago yung bag na ihahampas ko sa guard na mangiinis sakin para solid. Bwahahahaha!!!

Osya? See you later, velociraptor!


Benefits of Being Single

Pag tinatanong ako ng mga kaibigan ko kung masaya ako ng walang boyfriend, aba syempre. Ang saya kaya maging single. Lahat ng ginagawa mo, para lang sa sarili mo. Wala kang iisipin na tao sa mga desisyon mo sa buhay. Lahat ikaw. Syempre makinig ka sa magulang mo, fathers knows best. HAHAHA. Masaya yung feeling na wala kang iisipin na maapektuhan pag may ginawa kang isang bagay para sa sarili mo.

Sabe nila pag single ka, maiinggit ka daw sa may mga jowa. Ewan ko ako hindi e. Kalmado lang. Mas madalas yung hindi. Kase pag single ka, walang magsasabe sayo ng "Bawal yan!" bukod sa mga magulang mo. Ayaw mo ba nun? Walang pipigil sayo na magdiet pag feeling mo tumataba ka na. Walang magagalit pag may kumuha ng number mo. Walang maiinis pag lumabas ka kasama mga tropa mong from opposite sex. Walang magbabawal sayo pag may mga bagay kang gustong itry na alam mong delikado. (Pasensya na, trip ko kase disgrasya e.) Walang magagalit sayo pag trip mong magpuyat kase nagmomovie marathon ka. Walang maiinis sayo pag di ka agad nagrereply tapos kasama mo mga tropa mo. Wala magagalit pag di ka sumipot. Walang stress. Walang problema.

If you think of it, masaya talaga maging single. It's when and where you really grow. Masayang hanapin yung totoong trip mo ng di ka dumedepende sa feelings ng ibang tao. Wala kang ibang iisipin kundi sarili mo. Jan mo mahahanap yung tunay na sarili mo. Kung ano ka talaga, kung ano trip mo. Magagawa mo lahat ng gusto mo ng walang pipigil sayo.

Wag kang malungkot pag single ka, wag kang mainggit pag single ka. Isipin mo na lang, sila madaming bawal, ikaw, masaya ka. May mga kaibigan ka naman e. Di ka required ilibre sila. Pag tropa, madalas KKB sa gastos. E pag may girlfriend ka, papakainin mo na nga, reregaluhan mo pa. E pano pag nashort ka sa allowance mo. Paktay na? May mga jowa pa na naiinis pag di ka pwede umalis. E pag tropa, wapakels. Pwede ka pang malate ng bongga. Masaya lang buhay.

Kaya ikaw, kung single ka, magwala ka! Gawin mo lahat ng gusto mo. Magskateboard ka, kumarera ka, wag kang magload, lumabas ka, basta dapat alam mo kung ano yung dapat. Masaya yan.



You're a girl,
your daddy should buy you dolls.
Boys shouldn't be picking up on you.

You're a girl,
you mother should be dressing you.
Other girls shouldn't be trippin' on you.

You're a girl,
you should be playing with other kids.
You shouldn't be crying over broken dolls.

You're a lady,
guys should buy you flowers.
Jerks should't be playing with your heart.

You're a lady,
your friends should go shopping with you.
Bitches shouldn't be stepping on you.

You're a lady,
you should be confident about yourself.
You shouldn't be cursing.

You're a woman,
men should be asking you out on a date.
A-holes shouldn't be nailing you.

You're a woman,
your friends should be laughing with you.
Plastics shouldn't be talking about you.

You're a woman,
you're beautiful and smart.
You shouldn't be over thinking about everything.

Chin up, and don't think about other people.
Live your life like a queen
Live your dream.


Common misconception about the Polytechinc University of the Philippines

Dahil malapit na kong gumraduate sana, magsasalita naman ako tungkol sa school ko. Hindi yung puro katarantaduhan lang nababasa nyo sa blog ko.

Nung high school pa lang ako, nabalita yung tungkol sa na-gang bang na studyante sa loob ng PUP. Hindi ko na masyadong maalala yung detalye pero basta maraming kumyeme dun sa babae. Tapos dapat titigil muna ako after graduation pero syempre makulit ako, nagpilit pa din akong pumasok sa PUP. Tapos nung mga panahon na nagaasikaso pa lang ako ng application para s PUPCET, sabe sakin ng kaklase ko, "PRE, PAPASOK KA SA PUP? MAGAGANG RAPE KA DUN!" O diba? Very encouraging ang advice ng kaklase ko. At syempre pre tawag nya sakin. Lalake daw ako e. As if naman mapapabago nya utak ko.  Bonggang push at effort ang binuhos ko makapasok lang ako. Kase kung hindi ako papasa sa PUP, hindi ako magka-college. Naintindihan nyo naman siguro. 

Tatlo lang kaming magkakaklase na nagexam non, or apat yata. Basta wala pang lima samin yung nagexam. Ewan ko kung baket. Ayoko na lang magsalita. Tapos parang wala pang bente yung mga ka-batch ko na pumasok ng PUP. Anyway, nung okay na, nung mga panahon na nagaasikaso na ko ng mga kelangan sa pageenroll, may nagsabe sakin, "OY PAPASOK KA NG PUP, WAG KANG MAGRARALLY AH? WAG KANG SASALI SA MGA AKTIBISTA!" Okay payn! Hindi kung hindi.

Tapos nung first year na ko, bonggang culture shock ang inabot ko. OMG! Ang daming tao. Ayoko sa tao. Allergic ako sa madaming tao. HAHA seryoso nakakasuffocate ang population ng PUP. Madami kang makikilala at makakaaway. Pero okay na din. Masaya. Madaming matalino.

Tapos nung nakasama ko yung mga dati kong schoolmate, may isang taga-NCBA taytay na nagsabe sakin, "E PANO YAN PAG MAGA-APPLY KA NA, HINDI KA TATANGGAPIN KASE IISIPIN NG MGA EMPLOYER MAG'WEWELGA' KA LANG." Sayo pa talaga nanggaling yan ah?

Tapos kanina lang, may nagtanong sakin baket daw black yung DP ko sa facebook. Sabe ko lang para sa anti cyber crime shit. Tapos biglang sabi sakin, "AH, DE MAGWEWELGA KA NA?" Syempre nagpanting na yung tenga ko, sabe ko na lang, "Bat ako magwewelga?" tapos sagot na lang sakin "Haha wala lang."

Unang una sa lahat, hindi lahat ng taga PUP e rapist. Porque may nangyareng minsan, e lahat na ng tao ganun. At wag na wag nyong isisi sa lahat ng tao sa school ko ang kasalanan ng bente mahigit na lalake na nangrape sa kung sino mang babae yun. UTANG NA LOOB, HINDI KAME RAPIST -_________-

Pangalawa, HINDI LAHAT NG TAO SA PUP E, AKTIBISTA. Wag kang tanga! Pero hindi ako nahihiya na madaming aktibista sa school namin. Kung hindi dahil sa kanila, mas madami na ang hindi nakapag-aral sa mahal ng tuition. At ayokong dumagdag sa mga tambay na walang pinag-aralan na walang kwentang dapat hindi nabubuhay sa mundo!

Pangatlo, MAS MADAMING MATALINO AT MAY PAKINABANG SA PUP kesa sa NCBA Taytay at kung ano mang school na napakamahal ng tuition yang pinapasukan mo. For your information, sobrang hirap pumasok sa PUP, kelangan mo muna ng utak bago ka makapasok. E sa school mo? Yung pinakabobong kilala ko nakapasok ng NCBA. Wala bang screening na maayos jan? At ang kapal ng muka mo para sabihin sakin na magwewelga lang ako sa pinagtatrabahuhan ko. Kung ako man yung employer, mas kelangan ko ng MAY UTAK AT PINAGARALAN  kesa sayo na bobo na nga, panget pa. t(-__-t)

At pang-apat, HINDI LANG AKO ANG MAY AYAW JAN SA CYBER CRIME SHIT NA YAN. HINDI LANG MGA TAGA PUP ANG NAIINIS AT NAGSASABI NG GUSTO AT AYAW NILA TUNGKOL JAN. PATI MGA ARTISTA, UMAAPELA. At mas okay na nakekealam ako sa karapatan ko, kesa sayo na walang pakealam sa buhay mo. OO NAIINIS AKO. Nakakabwisit.

Sobrang naawa ako sa mga gantong klaseng tao. Sayang utak, hindi nalalamanan. Mga taong walang magawa kundi manghusga ng ibang tao. Palibhasa mga tanga kayo.

At para lang malaman nyo, PURO MATATALINO LANG ANG PWEDE SA SCHOOL KO. E sa school mo?




Cyber Crime Shit.

Madaming dahilan kung baket ayaw ko at ng madaming tao dito. Unang una sa lahat, ang daming problema ng Pilipinas na dapat unahin. E baket eto una nilang pinagtatalunan? Kase may na-argabyadong senador? Anak ng tokwa! Ang daming argabyado sa Pilipinas pero hindi sila nagrereklamo. Kung nasisira man pangalan nya, e kasalanan na nya yun. Baket kelangan idamay ang mga netizen? Saka hindi naman samin nagsisimula kasiraan nyo ah? Sa mga kabalbalan nyo nagsimula yun. Kumbaga gumawa ka ng apoy, trip lang namin lagyan ng sandamakmak na tuyong dahon. Kung di ka gumawa ng apoy, walang mangyayare diba? Enebe? Stupid lungs?

Yung mga ordinaryong tao na sinisiraan wala na ngang pakealam e. Kanya kanyang diskarte lang yan ng paglinis ng pangalan mo. Pero mas maganda kung hindi ka gagawa ng katangahan para di ka masira?

Nakakainit ng ulo.

Isa pa, bukod sa social networking sites, san pa ba kame napapakinggan ng mga tao sa taas? Wala naman diba? E pano kung ang gusto naming sabihin e may masasagasaan talagang tao? Edi wala na kulong na kame? Sino ba naman kaming ordinaryong tao para pakinggan nyo diba? Nakakabwisit talaga. E pano kung may mali na talaga tapos gusto kong i-share dito sa blog ko, wala na, kulong na pag di nyo nagustuhan? E pag di ko kaya nagustuhan yang mga pagmumuka nyo, ikulong ko din kaya kayo? Kala nyo nakakatuwa?

Kaya nakakawalang gana tumira sa Pilipinas e, ang daming mga walang kwentang katangahan na pinapatupad. Yung mga bagay na dapat pinapansin, hindi pinapansin. Yung mga walang kwentang hindi mahalaga yung inuuna.

Para kayong mga nanay na mas uunahin bilhin yung luho nya kesa sa pagkain ng mga anak nya. Ano ba? Ang sarap paguuntugin ng mga utak nyo! Ang tatalinong naturingan di nagiisip ng tama. Hay nako.

Tapos 12 years akong makukulong pag di kayo natuwa sa isusulat ko? Anak ng tokwa. Sana pumatay na lang ako. At least katanggap tanggap yung magiging sentence sakin. magsusulat lang ako, 12 years na makukulong? Anong katangahan yan? Yung rape 5 years lang? Bat di nyo na lang pagbaliktarin? Masyadong hindi napagisipan. Tsk.

Wala naman akong masyadong pakealam at alam sa pagpapatupad ng mga batas, pero common sense meron ako. Sana kayo din. Nakakaimbyerna. Hindi na ko magtataka kung bigla na lang may humuli sakin. Wag na kayong magtaka kung 12 years akong mawawala ah? NAKAKABWISIT! NAKAKAIRITA! PARA KONG NAKIPAGUSAP SA TANGA!